معرفی فیلم های اسکار: Mad Max


جاده خشم چهارمین قسمت سری فیلم های Mad Max ، ساخته جرج میلر کارگردان استرالیایی است. سه فیلم اول در دهه های هفتاد و هشتاد نه تنها بین منتقدان محبوب شدند بلکه طرفداران خاص خودشان را هم پیدا کردند. سری فیلم های Mad Max  به خاطر جذابیت های بصری در پرداخت اکشن، و ایده های پسا آخرالزمانی شان شهرت زیادی دارند. 

ایده‌ی ساخت چهارمین قسمت از سری Mad Max اولین‌بار در 1998 به ذهن میلر می‌زند. اینکه درگیری‌ها و جنگ‌های فیلمش اینبار نه به خاطر نفت و سوخت که برای محموله‌های انسانی برنامه‌ریزی شود. جورج‌ میلر فیلمنامه‌اش را تکمیل می‌کند و قرار‌ فیلمبرداری را‌ با کمپانی فاکس، برای سال 2001 می‌بندد. ولی بعد از حادثه‌ی یازده سپتامبر به دلیل سقوط دلار آمریکایی در برابر‌ دلار استرالیایی فیلمبرداری‌ به ‌تعویق می‌افتد و اولین سنگ بد بیاری‌های Mad Max انداخته می‌شود (پول ساخت را کمپانی‌های آمریکایی می‌دادند و فیلمبرداری در استرالیا انجام می‌شد). میلر از آنجا که امید کمی‌ به ساخت Mad Max در آن روزها داشت، بی خیال ساخت فیلم شد و سراغ پروژه دیگرش Happy Feet رفت. در آن سال‌ها قرار‌ بود همچون سه قسمت قبل، مل گیبسن نقش محوری را بازی کند، ولی بعد از حواشی مصائب مسیح و فحاشی‌های گیبسون به قوم یهود، میلر دیگر میلی به حضور‌ گیبسن نداشت. غیر‌ از این او مکس را جوانتر از گیبسن آن روزها می‌خواست، هم‌دوره‌‌ی دوران جنگاوری‌اش. جورج میلر چراغ سبز بعدی ساخت Mad Max را در‌ ماه می 2003 می‌گیرد؛ با بودجه‌ای صد میلیون دلاری برای فیلمبرداری در ‌استرالیا. ولی این‌بار ‌هم با وقوع جنگ عراق، کار ساخت چهارمین فیلم Mad Max به دلیل پتانسیل حساسیت‌برانگیز سیاسی‌اش معوق می‌ماند. جورج میلر در سال 2006 اعلام می‌کند که تصمیم دارد Fury Road را بدون گیبسن بسازد. اینکه برای شروع کار امیدوار است و متن را پیش برده و حسابی‌زیاده روی کرده. کار روی فیلمنامه‌ با همکاریِ طراحِ معروفِ کامیک برندن مک‌کارتی، شروع می‌شود. آکیرا انیمه‌ی پسا آخرزمانیِ کاتسوهیرو اوتومو (که از مانگایی به همین نام اقتباس شده) نقطه‌ی الهام فیلمنامه‌ی جدید میلر قرار می‌گیرد و حتی اعلام می‌شود که Fury Road نسخه‌ای انیمیشنی هم خواهد داشت. یک تعقیب و گریز‌ طولانی و کم‌دیالوگ که محوریت اصلیش تصویر‌ است. جناب جورج میلر می‌خواست Mad Max را بدون زیرنویس در ژاپن ببینند و درجا نکته‌اش را بگیرند. بعد از اتمام فیلمنامه به کمک پنج طراح استوری‌برد 3500 پنل برای فیلم طراحی می‌شود و بالاخره در سال 2011 فیلمبرداری کلید می‌خورد. نسخه‌ی نهایی فیلم با همان 3500 نما بسته می‌شود. نمایش فیلم در جشنواره کن غوغایی برپا کرد و منتقدان و تماشاگران در یکچنین جشنواره هنری و مطرحی شیفته اکشنی شده بودند که از تک و تا نمی افتاد و تا به آخر همه را به صندلی میخ میکرد. تا مک کارتی، منتقد مشهور هالیوود ریپورتر درباره فیلم گفته: " هالیوود ریپورتر - تاد مك‌كارتی: "این اثر خیالی اكشن و دیوانه‌وار سرگرم‌كننده پوزه همه را به خاك مالیده است، بیشتر از هر فیلم دیگری كه توسط كارگردانی 70 ساله ساخته شده باشد...". تای بر از بوستون گلوب Mad Max  را " فیلمی درتكاپو و از لحاظ بصری بدعت‌گذار" دانسته كه سطح ویرانی ارضا‌كننده‌اش با نگاهی دراماتیك، مادرشاهی و پدرشاهی را به گود مبارزه دعوت می‌كند و درنهایت تبدیل به قلب تپنده این تابستان و حتی شاید این دهه تبدیل می‌شود. پیتر برادشا از گاردین هم معتقد است Mad Max عجیب دیوانه، به شكلی گوشخراش پرسر و صدا و به كلی بالاتر از سقف انتظار است . میلر وسترن پانك عجیب خود را در قالب تعقیب و گریزی پساآخرالزمانی در یك بیابان احیا كرده است. Mad Max   حالا 400 میلیون دلار در دنیا فروخته و در ده رشته نامزد اسکار شده که شامل جایزه های بهترین فیلم و بهترین کارگردانی است. سوال اصلی این است که آیا فیلمی اکشن تریلر اقبالی در اسکار خواهد داشت؟