پیشبینی برنده های اسکار

یکبار دیگر موقع مراسم اسکار شده و بازار پیشبینی ها حسابی داغ است؛ سرگرمی ما و کلا همه فیلمبین های حرفه ای. طرفدار کدام فیلم یا بازیگر هستیم و چه کسانی واقعا برنده مجسمه طلایی خواهند بود. امسال برخلاف دو سه سال گذشته پیشبینی کمی سخت تر هم هست؛ از طرفی فصل جوایز خیلی جایزه هایش را یکپارچه تقسیم نکرد و از طرف دیگر اسکار در انتخاب نامزد ها در چند رشته انتخاب های تعجب آوری داشت که همین ها باعث میشود فکر کنیم شاید ایندفعه اسکار کمی از خطوط قرمز خودش فاصله بگیرد.


در بخش بهترین بازیگر مکمل زن می شود حدس زد از بین نامزدها، آلیشا ویکاندر و ریچل مک آدامز که تا به این جا از فصل جوایز هیچ نصیبی نبرده اند شانس برد آنچنانی ندارند، از طرف دیگر کیت وینسلت که دست پری از جوایز سال های گذشته  داشته و فیلمش استیو جابز هم خیلی به مزاق اعضای آکادمی خوش نیامده بنظر احتمال برد آنچنانی ندارد و در نهایت می شود با تقریب خوبی حدس زد که از بین رونی مارای کارول و جنیفر جیسون لیِ هشت نفرت انگیز یکی با دست پر مراسم را ترک خواهد کرد. در این بین شانس جیسون لی بخاطر اجرای متفاوت و کاراکتر خاصش حتی بیشتر هم هست، آن هم در سالی که اسکار تصمیم گرفته محل زیادی به کارولِ تاد هینز نگذارد.
با تقریب خیلی بالایی میشود گفت که استالونه همین حالا اسکارِ بهترین بازیگر مرد مکمل را برده است. با توجه به روحیه لطیف و نوستالژیک اهالی آکادمی جایزه پیشاپیش به استالونه ای که بعد از مدت ها نقش راکی بالبوئای بازنشسته و مربی را احیا کرده تعلق خواهد گرفت؛ آن هم اینبار برای بازی در فیلمی درست و حسابی و خوش ساخت (Creed).
در مورد نامزدهای بازیگران اصلی هم مثل بازیگر مکمل مرد با نگاهی به جوایز دیگر میشود دیکاپریو و بری لارسون را دارای بیشترین شانس دانست. این دو تقریبا همه جایزه های مهم را برده اند و هر دو هم لیاقتش را داشته اند؛ اجرای لارسون از نقش سخت و پیچیده مادری ربوده شده و تلاش در نمایش رابطه اش با پسرش که حالا تنها سقف سرپناهش هم هست حتما لیاقت اسکار را دارد. در مورد دیکاپریو هم می شود گفت که او این جایزه را امسال با یک بازی نصفه و نیمه هم میبرد آن هم بعد از دهن کجی های متعدد به بازی های درخشانش، ولی دیکاپریو در عوض با یک شاهنقش برگشته و دل هم را با بازی اش در نقش هیو گلس The Revenant برده، اجرای سخت و طاقت فرسایی که دیکاپریو از جان برایش مایه گذاشت.
پیشبینی اسکار بهترین کارگردان کار سختی خواهد بود. از طرفی اسکار، ریدلی اسکات کهنه کار را نادیده گرفت و به جایش لنی آبرامسونِ اتاق را لایق نامزدی دانست. آبرامسون البته با توجه به اینکه این اولین نامزدی او است و اسکار هم عموما به کارگردان های فیلم های کوچک محل آنچنانی نمیدهد شانس زیادی ندارد. در این بخش شاید بخت های اصلی جرج میلر هفتاد ساله و خالق حماسه عظیم Mad Max باشد و ایناریتو،  کارگردان The Revenant که سختی های زیادی را تحمل کرده و فیلمی با جلوه های بصری خیره کننده تحویل داده است. ایناریتو البته شانس کمتری دارد چون تنها دوبار تا به حال در تاریخ اسکار یک کارگردان در دو سال پیاپی برنده شده که یکی جان فورد بوده و دیگری منکیه ویچ (هر دو متعلق به بیش از شصت سال قبل). تام مک کارتی هم البته در صورت اقبال کلی به The Spotlight  شانس خوبی برای به خانه بردن اسکار خواهد داشت.
برنده بخش فیلم غیر انگلیسی زبان با توجه به جوایز دیگر هم احتمالا "پسر سال" خواهد بود البته در این بخش آکادمی همیشه با الگوهایی متفاوت عمل کرده در نتیجه پیش بینی آن خیلی حتمی نخواهد بود.
در بخش بهترین فیلم، رقابت اصلی حتما بین The Spotlight و The Revenant است. اولی به خاطر موضوع حساسیت برانگیزش شاید حتی اندکی جلوتر باشد بخصوص که آکادمی سعی میکند تا جایی که میتواند به فیلمی از کارگردانی که سال گذشته برده، جوایز اصلی را ندهد. در این بین رمانس بروکلین، کمدی کمبود بزرگ، و اکشن Mad Max صاحب ژانرهایی هستند که اعضای آکادمی تحویلشان نمیگیرد. پل جاسوس ها و مریخی هم بعید است برنده بهترین فیلم شوند وقتی که کارگردانانشان نامزد کارگردانی نشده اند.
در بخش های جنبی هم اسکار فیلمبرداری از بین لوبینزکی که کارش روی The Revenant کم از معجزه ندارد و باب ریچاردسونی که با دوربین پاناویژن و لنزهای 70 میلیمتری تصاویر فوق العاده ای برای هشت نفرت انگیز تدارک دیده، یکی برنده اصلی خواهد بود. پشت و رو به حتم جایزه انیمیشن را از آن خودش خواهد کرد، و جنگ ستارگان و Mad Max هم اسکار بخش های تکنیکال را بین خودشان تقسیم میکنند. اسکارموسیقی از بین موریکونه ای که هنوز جایزه اسکار در کارنامه اش ندارد (؟؟؟؟) و جان ویلیامزِ جنگ ستارگان که 51 نامزدی و کوهی مجسمه در خانه انباشته یکی را انتخاب خواهد کرد. آکادمی البته به احتمال زیاد به علت سن بالای نابغه ایتالیایی، برای قدردانی هم که شده، مجسمه طلایی را نصیب موریکونه می کند.